Evangeliseren, waarom?

“Want er komt een tijdstip dat de gezonde leer niet verdragen zal worden, maar dat men naar eigen begeerte leraren om zich heen verzamelt, omdat hun gehoor verwend is; zo dat zij hun oor van de waarheid zullen afkeren en zich naar de verdichtsels keren. Jij moet echter nuchter blijven in alles, het lijden aanvaarden, het werk van een evangelist doen en je dienst ten volle verrichten” - 2 Timoteüs 4:3-5 (letterlijke vertaling).

Veel mensen zien evangeliseren als een opdracht die je als gelovige moet volbrengen. Iedereen die je tegenkomt, moet je vertellen van het Evangelie. Het is je verantwoordelijkheid om dat te doen!
Hiermee wordt er een druk en een last op je schouders neergelegd. Je hebt het idee dat je moet presteren en laten zien dat je een ‘goed christen’ bent door deze opdracht uit te voeren.
Maar als de Here Jezus tegen Zijn discipelen zegt “Jullie zullen Mijn getuigen zijn” (Check: Handelingen 1:8), is dat meer in de zin van: “Jullie geloven Mij en willen Mij volgen, dus daarom is het logische gevolg dat je een getuige zult zijn”. Het is geen opdracht, geen verplichting of een maatstaf waaraan je kunt zien hoe ‘goed’ je bezig bent, maar een logisch gevolg van geloven.

Het is net als met de vrucht van de Geest. (Check: Galaten 5:22) Dit zijn eigenschappen die zich vanzelf gaan ontwikkelen in je leven, doordat je gericht bent op Christus. Het is de uitwerking (vrucht) van de Geest van God Die in jou werkt. Met andere woorden: het zijn geen vruchten waarvoor jij ontzettend hard hebt moeten zwoegen.
Nu betekent dat niet dat je lekker in je luie stoel kunt blijven zitten en alleen maar in je Bijbeltje hoeft te gaan lezen. Nee! Juist omdat je zelf onder de indruk raakt van Gods liefde voor jou en omdat je weet dat er nog zoveel mensen zijn die God nog niet kennen, maar wel hard nodig hebben, wil je waarschijnlijk ook graag dat anderen Hem eveneens gaan leren kennen en Zijn liefde mogen ervaren in hun leven. Evangeliseren heeft alles te maken met een stuk bewustwording.

Dit vraagt natuurlijk om uitleg! Wanneer je je echt bewust bent van de boodschap van het Evangelie en ook de noodzaak inziet dat eigenlijk iedereen dit zou moeten weten, is het logisch dat je niet anders wilt, dan aan alle mensen vertellen Wie God is. Het is dus geen moeten, maar willen.

Voorbeeld:Vermist!

Stel, je kijkt naar het programma ‘Vermist!’ op tv en je ziet daar een vader die in tranen een oproep doet aan zijn zoon, die al een tijdje is vermist. “Lieve Harm, ik mis je zo! Ik hou ontzettend veel van je! Neem alsjeblieft contact met mij op!” Je hebt zelf misschien moeite om je tranen te bedwingen en voelt met deze man mee. Het moet toch verschrikkelijk zijn om zo je eigen zoon te missen! Maar goed, de volgende dag sta je op het station en wie zie je tot je grote verbazing? Harm! Wat doe je? Denk je:

1. Tjonge, zie ik zomaar iemand die gisteren op tv was. Zal ik zijn handtekening vragen?
2. Ik doe gewoon net alsof ik ‘m niet heb gezien. Al dat onzinnige gedoe!
3. Ik vertel hem dat z’n vader hem zo ontzettend mist en niets liever wil dan dat hij weer contact opneemt.

Als je voor de eerste twee opties kiest, wat zegt dat dan over jou? Heb je misschien moeite om je goed in te leven in de situatie van die vader en zijn zoon? Of ben je misschien ergens bang voor? Waarvoor ben je dan bang?
Hopelijk kies je voor de derde optie! Want dat is nu precies waar we ons bewust van moeten zijn.

God plaatst als het ware de grote oproep aan alle mensen in de hele wereld: “Lieve (vul hier een willekeurige naam in), Ik mis je zo! Ik hou zo veel van je! Ik heb er alles voor over gehad om weer in contact te kunnen komen met jou. Kom alsjeblieft bij Me terug!” Dus wat gebeurt er als je mensen tegenkomt die God nog niet kennen? Ben je met hele andere dingen bezig dan hun behoud, ben je bang dat je vreemd aangekeken zult worden als je een gesprek over geloof begint of brand je van verlangen en weet je niet hoe snel je diegene moet vertellen van Gods liefde?
“Je kunt niet evangeliseren, voordat je gehuild hebt om al die mensen die God nog niet kennen”, zei iemand eens. Gods verlangen en bewogenheid voor mensen is zo sterk, dat Hij niet wil dat er iemand verloren gaat. Datzelfde verlangen, zou ook ons verlangen moeten worden.
Misschien denk je: “Ik heb dat verlangen helemaal niet. Ben ik nu een ‘slecht’ christen?” Nee hoor, natuurlijk houdt God nog steeds heel veel van je en zal Hij niet met een veroordelende vinger naar je wijzen. Het mooie van God is, dat als jij je op Hem richt, Hij dat verlangen in je hart zal leggen.
“Want God is het, Die om Zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt” (Filippenzen 2:13). Dat is iets dat vanzelf gaat. Want nogmaals: evangeliseren is geen opdracht, maar een logisch gevolg van geloven. Het is de uitwerking van de Geest van God Die in jou werkt.

Lees verder - Evangeliseren - Wanneer?
Reageren?